Hayat budur

Hayat çok garip, aci verici. Bir çok sinavlarla dolu. Sag kalsanda yarali çikarsin bu hayattan. Bu hayata geldiysen acida çekiceksin ve üzülüceksinde baska kaçarin yok. Bir gün mutlu olsan bile unutmaki o mutluluk bir gün üzüntüye dönüsüverir. Bir bakmissin kendini karanligin ortasinda bulmussun yapayalniz. Bir bakmissin karanligin içinden seni kurtaricak kimse kalmamis. Mutlu olmaya çalissanda nafile. Evet zaman ilaçtir derler, dogrudur. Ama ilaç degildir aslinda. Sen alisirsin o yanlizliga, karanliga. Eskisi kadar pek üzülmezsin ama mutluda olursun olamazsin. Bazi insanlar bir süre sonra mutlu olmayi basarir ama kendimi bu kategoride göremiyorum çünkü kisisel olarak çok zayifim. Hayatima dönüp baktigimda aslinda pekte bir bok kaçirmamisim. Zaten kaçircagim ne olabilir ki. Hayatin her haftasi okul ev is. Ne disari çiktigim var ne bisi. Artik zevkle yaptigim seyleri bile yapmaz oluyor insan. Ama bir de su var kimsenin bilmedigi, içimde ne oldugu. Hislerimi kimse bilemez. Geçmisimi çocuklugumu bilen. Evet hayat budur kisacasi. Yapmaciktan bir yeryüzünde yönetilen piyonlardan baska farkimiz yoktur. Hayatin güzel tarafindan bak derler ya. Benim için o güzel tarafi kalmamistir artik. Kendimi acindirasimda yok. Mecbur sahte gülüslerle hayata devam edicez. Bakarsin (belki) bir günün sonunda yüzüm güler hı? Ha tek tesellim var birde, birkaç cümleden ibaret. Herseyi hergün düsünüyorum. Aklimdan çikmiyor hiçbirsey. Bekliyorum, beklicemde..