Bazen gerçekleri kabullenmek zordur, geçmisi hep düsündügünde. Hele çok deger verdigin bir insanla ilgili ise. O an herkesin yalan olduguna inanirsin, büyük boslukta hissedersin kendini. Tutunsanda kayiverir bazen ellerinden hayat, birisi çeksin alsin istersin. Ama birisininde, o kisi olmasini istersin. Ama yine düsündükçe yine içlenirsin.. Kolay olmayacak..
Beni tanımana gerek yok, kimisine göre böyleyim yok şöyleyim. Ama kim olduğumu benden daha kim bilebilirki?.



2 yorum:
Allah kolaylık versin. Gözüm korktu böyle deyince. Bizimkileri tanıyomuşun öyle bişeler gezeyim göreyim kültürüm gelişsin dedim. Selamlar iyi yazmalar. :3
Eyv sanada. Kimleri taniyormuşum?
Yorum Gönder