Bilmiyorum gerçek ask diyince, kafanizda neler canlandiriryorsunuzdur. Ben hep yasarim sanmistim gerçek aski biliyorum sanmistim. Yanilmisim. Megersem gerçek ask, karsilik beklemeden sevmekmis, o seni red etsede, senin yine onu çok sevip bagli kalman. Ne zaman konussam onla kalbim deli gibi atiyor. Ne bilim ben onu öle sevmisim, seviyorumda hala. Ne bilim saçmaliyorum, onla konusurken bile saçmaliyorum artik ne bilim içim hareketleniyor. Yanlis bisi dicem diye bazen korkuyorum. Ona yeniden dokunmak istiyorum. Ben onsuz yapamam desem kim inanir ki? Kimse? Belki birkaç yil sonra yine geriye dönüp baktigimda belki yine ayni olmayabilirim. Acim azalmis olabilirr ama yarasi kapanmaz. Içim yaniyor, iyi geceler, artik kendimi anlatmaya dogru kelimeler bile bulamiyorum, aklim hep onda..
Beni tanımana gerek yok, kimisine göre böyleyim yok şöyleyim. Ama kim olduğumu benden daha kim bilebilirki?.



0 yorum:
Yorum Gönder