Karanlikta olmak, kaybolmus, sahipsiz.. geceler onu düsünmekle geçer, gündüz kafani dagitmaya ugrasirsin ama bir boka yaramaz. Korkagim yok evet cesaret yok bir bok yapamiyorum öle olucagini beklermiscesine elim bagli oturuyorum. Ne diyim hersey bombos hersey. Tek istedigim o olsa diye haykirsam yine nafile. En iyisi oturup yine umut dolu (mümkün olmasada) beklemek..
Beni tanımana gerek yok, kimisine göre böyleyim yok şöyleyim. Ama kim olduğumu benden daha kim bilebilirki?.



0 yorum:
Yorum Gönder